Op vrijdagavond 28 december had ik, samen met Thérèse Heyne en Adri Bosch (De Letterling – o.a. vormgeving afscheid) een herdenkingsbijeenkomst georganiseerd. Voor de avond waren nabestaanden uitgenodigd met wie wij het afgelopen jaar een afscheid hadden vormgegeven. Het is een heel bijzondere avond geworden waarbij we met ongeveer 50 mensen stilstonden bij het ritme van de rouw. Een ritme dat terug kwam in gedichten, muziek en gezangen en symbolen, maar ook in de persoonlijke inbreng van naasten bij het noemen van de naam van hun dierbare. Deelnemers waren enthousiast over de avond en verschillende mensen gaven aan dat de bijeenkomst hen tot steun was in hun rouwproces.
Het gedicht waarmee we de bijeenkomst opende:
Drie kaarsen - door Adri Bosch
Ik sta stil bij de zwarte kaars van gisteren,
toen het leven scheurde en brak
en niets meer was zoals het was.
Het donker is een feit,
we kunnen en willen er niet omheen.
(zwarte kaars aan)
Ik sta stil bij de grijze kaars van vandaag,
nu er een sluier over het leven ligt
en er van klaarheid nog geen sprake lijkt.
Gevangen in de grauwe schemering
kunnen we elkaar nochtans zien en aanraken.
(grijze kaars aan)
Ik sta stil bij de blauwe kaars van morgen:
zou het tere licht van de ochtend een begin
van nieuwe kleur en fleur kunnen zijn?
Waarom zouden we vanavond niet mogen verlangen
naar wat nog niet is, maar komen kan?
(blauwe kaars aan)